کوچه های آقاه !

راه تاریک وبی رمق نای رفتنش نیست پاها! کفشهایی که جار میخانومد پوسیدگی اش دل خسته اخانومفسهای تکراری اما شبیه آدمهای خانومده جولان میخانومم کوچه های آقاه ازآدمیت ! گاهی باید خندید به حال خود... ویاشاعر:کریم لقمانی